چگرد پُل اِنت

چگرد پُل اِنت

نبشتہ کار: ھنیپ شریف

چمشانک : مہرین بلوچ

چگرد پُل اِنت، ڈاکڑ حنیف شریف ءِ نبشتہ کُتگیں گدارے۔ چگرد پُل اِنت یک  انچیں کتابے کہ ایشیءِ  تہ ءَ ھما زوراکی پدر کنگ بوتگ کہ لس مھلوک ءِ سرءَہمکروچی ءِ ھساب ءَ کنگ بوگ ءَ اِنت۔ ھما بلوچانی درد پدر کنگ بیت کہ چہ گِساں دَر کنگ بوتگ اَنت ءُ پدا ھمے گِس آس دیگ بوتگ اَنت۔ اے جاورانی گندگ ءَ  پد بازیں مردمے ءَ وتی ہلک ءُ جاہ یل داتگ اَنت ءُ دگہ جاہاں شُتگ اَنت، پرچاکہ ھما مردم بلوچ ءِ سیاست ءَ ھوار نہ ات اَنت انگت بندیگ جاھاں بند کنگ بوت اَنت یا جَنگ بوت اَنت۔ پمیشکہ مردم چہ تُرس ءَ گِساں چہ درکپت اَنت۔ ھمے مہلوک ءِ تہ ءَ بازیں مردم کوھانی نیمگاں شُت ءُ گوں شِپانکاں ھوار بوت آں۔

بندات بیت کِسہ۔۔۔

ھور گوارگ ءَ اَت،ھما کہ راھی اَت آ روان اَت ۔آ پمشکہ راہ گپتگ ات کہ آئی وتی منزل ءَ سر بوھگی ات، آئی ءَ کوہ ء البرز ءَ روگی ات، آئی ءَ بس ھیمنچو زانت کہ دراجیں کوہی رِدے، سرئِے آزمان ءَ اِنت ءُ ٹُل ئے ماں جمبراں چہ ہمودا آپ ور اَنت،چہ ہمودا ہور گوارنت۔

آ روان ات، آئی دیما بازیں اڑ ءُ جنجال اَست ات، لِچ ءُ مین ءِ توک ءَ گوزان اَت ءُ آ جیڑھانی توک ءَ گار اَت، باریں آئی ءَ را مَرگ ءِ تُرس اَت یا توپان ءِ تُرس اَت۔

وھدے ھمے جیڑھانی توک ءَ گار اَت گڑا گُشت ئے “مرگ ٹگ ئے، رنگ ءُ دْروشم ءِ مٹ کنگ ءَ شیوار اِنت”۔

ھور انگت گوارگ ءَ اَت،بس ئِے ءِ نام ئِے نہ زانت۔ آئی ءَ آزمان ءِ نیمگ ءَ چار اِت،کلیں دگنیا تامور بوت ھچ گندگ بوھگ ءَ نہ اَت ۔آئی ءَ ھمے دمان ءَ جیڑ اِت “ترا جنزگی اِنت ھور ھم بس کنت، ڈاک ھم کُٹیت،بس جنزان کن”۔ آئی ءِ مستریں ھمراہ آئی تپنگ اَت۔ ھمے تپنگ اَت کہ آ انگت جنزگ ءَ اَت، جنگ کنگ ءَ ات، کدی تہنا ءُ کدی گوں سنگتاں۔ اگاں تپنگ مہ بوتیں گڑا آ دیری جنگ بوتگ اَت،گرگ بوتگ اَت،کُشگ بوتگ اَت، یا ورگ بوتگ اَت۔ ھمے تپنگ ات کہ آ ھر پیمیں جاوراں چے رک اِت۔ آئی ءَ وتی تپنگ ءِ نام 6418 ایر کُت،ھر وھد ءَ  کہ سنگتاں گوں دُچار کپت گڑا الم وتی تپنگ ءِ کسہے آرت۔

یک انچیں وھدے اَتک کہ آ نو ماہ ءَ بندیگ بوت۔ آئی ءَ را  کور ءِ ندارگ سک دوست بوت ءُ ھرچ کور ءَ وت نام ئِے دات۔ آئی ءَ کورانی نام چوش ایر کت اَنت”رودی، آزمان دیم،راستگ، دو کُچّ ءُ پُلی”۔ آئی ءَ کوہ ھم وت نام دات اَنت ءُ وتی سنگت کُت اَنت ءُ مدام گوں وتی پر کُتگیں ناماں گوں توار اِش کُت اَنت۔ وھدے ھمے  کوھانی میان  ءَ رواں ات ءُ راھی اَت، آئی ءَ  گیر اتک کدی مبارکی ءُ کدی مبارکی ءِ کسہ گوں جنان اَت۔

اُتمان کہ نُھ ماہ ءَ گیش بند ات، آئی ءَ گیر اتک پُلی کہ آئی گْوسک ءِ نام ات۔ آئی ءَ جاگہی ءِ نام پُلی ایر کُت ھمے جاگہ ءَ کور ءَ باز کُچّ جت۔ پمشکہ ھُشکیں مین ات ءُ بازار ءِ گیشتریں پس ءُ گْوک ھمدا مین ءَ کپت انت۔ گڑا یک روچے پُلی ءُ آئی ءِ مات ھمدا مین ءَ کپت انت، داں دو روچ ءَ کس ءَ پد نہ جت اَنت۔لہتیں روچ ءَ رند وھدے آ گوں وتی رمگ ءَ گِس ءَ سر بیت ،داں چاریت پُلی گار اِنت،آئی باور نہ بوت کہ پُلی مین ءَ کپتگ۔ ھال اتک کہ رستراں پُلی وارتگ گڑا ھما روچ ءَ رند کور ءِ اے ھند ءِ نام پُلی ات۔

آئی ءَ داں سیمسر  نام داتاں کہ یکی ءِ نام چگردی ات کہ اودا چگرد  مُچ ات۔ ھر نیمگ ءَ بس چگرد آ بندیگ ات گڑا آئی ءَ دُراھیں شے گیر اتک انت۔

وھدے آ کسانیں کوٹی ءَ بند ات ءُ دردانی آماچ ات، آئی ءِ گوشاں مبارکی ءِ توار کپت، آئی ءَ اے نہ زانت کہ آ گوں کئے ءَ   گپاں اِنت بلے آئی ءَ  بس مبارکی ءِ توار ھُشک کنگی اَت۔اُتمان ءَ دانکہ ھوش ات مبارکی گپ ءَ ات،کسہ آرگ ءَ اَت،کوہنیں زمانگی ترانگاں کپتگ ات، وتی کسانی ءِ دنیا ءَ گار ات۔ ھمے مسکت ءِ کسہاں ءَ آرگ ات۔ ھمے ھیالانی توک ءَ ات کہ مردک ءَ اُتمان آپ پریتک ءُ آ گُڑ اِت۔ آئی ءَ لوٹ ات کہ پدا ھمے ھیالانی توک ءَ گار بہ بیت ءُ زندگی بہ کنت۔ پرچا کہ آئی ءَ بندیگ جاہ ءَ بازیں لٹ وارتگ ات، آئی ءَ ھما وھد ءَ داں لٹ وارت داں جنوک ءَ دم نہ برُت۔ زوراور ءِ دیم ءَ ھر کس کیت آ اے نہ زانت آئی دیم ءَ کئے اِنت،بس بہ جن ءُ دور دئے۔ کسے گپ کنت کہ نہ کنت بس بَرگ ءُ کُشگ بیت۔

ھمے ھاترا اے لوگ ءَ تو مردم نہ دیستگ، اے گِس آس دیگ بوتگ اَنت۔ گڑا بازیں مردم شُت دگے جاہ ءُ ھنداں جہمنند بوت اَنت۔ ھمے بازارانی توک ءَ یک بازارے مبارکی ءِ نام ءِ سرا نامدار ات۔ اے بازار ھمے واستہ مبارکی ءِ نام ءِ سرا نامدار ات کہ وھدے زوراور اُرش کن انت، بازار ءِ دراھیں مردم چہ گِساں دَر کنگ بنت بلے مبارکی چہ وتی گِس ءَ در نئیت۔ آ گُشیت کہ منا جَنگ لوٹے بہ جن، بَرگ لوٹے بہ بَر،بلے گپ بس ھمیش اِنت کہ من وتی گِساں یل نہ کناں۔ بازار ءِ مردماں مبارکی باز رندا گُشت کہ بیا چداں روئیں، بلے آئی ءَ کس بئے نہ کُت ءُ ھمودا ایوک ءَ نشت۔ اے بازار ءَ کس ءَ نشت نہ کُت چہ تُرس ءَ، بس مبارکی ھمی بازار ءِ نندوک ات۔ گڑا ھما مبارکی ات کہ تہنا زندگی کنگ ءَ ات۔

یاگی۔۔۔!

یاگی کے ات۔۔۔۔؟

یاگی کوہ ءُ کوچگانی راھی ات۔ یاگی ھما ات کہ کوہ ءُ  کور آئی سنگت ات انت ءُ آ مدام گوں کوہ ءُ کورانی گوما گپ ءَ ات ءُ جنزان ات۔ زمین ءِ سرا یک سیاسی جُنز یے بندات ات، یاگی ھمے سیاست ءِ راھی ات اَنت۔اے سیاست ءِ راھی مُھکمیں جہدکار ات انت۔ ھر کس کہ اے سیاست ءِ راھی بوت، پہ آئی ءَ المی اِنت کہ گوں کوہ ءُ کوراں سنگتی بکنت داں سپر رواں بہ بیت ءُ سیاست وتی سمیسراں سر بہ بیت۔

گُل خان۔۔۔!

گُل خان کئے ات۔۔۔؟

اے مرد پس ءُ گوکانی شوانگ ات! بلے اے ھم کوچکاں بُرت۔اے انچیں مردے ات، تنیگہ سرپد نہ ات کہ جنز ءِ جنزگ ءَ اِنت ءُ آئی ءِ راھی یاگی اَنت۔ آ بس گوں وتی رمگ ءَ سر ءُ چیر ات ءُ زندگی کنگ ءَ ات۔ گڑا یک روچے بیت کہ آئی ءِ دست ءَ چے کائیگرے یلا بیت ءُ آ پہ ھمے کائیگر ءِ شوھاز درکپیت دیم پہ جنگل ءَ بلے آئی سر بندیگ جاہے ءَ کپیت ءُ ھمدا چے بَرگ بیت۔ گُل خان انچیں کوٹی ءَ بند کنگ بیت کہ آ چم پہ چم ءَ میم نہ کنت۔ آئی کش ءِ کوٹی ءِ تہ ءَ بلوچے ات ءُ نام ئے اُتمان ات۔ آ پمشکہ سئیگ بوت کہ آئی ءَ را بندیگ جاہ ءَ سپاھی سنگتے است ات۔ھر ھال ءِ دیوک ھمے سپاھی ات۔ گڑا آئی ءَ باز براں جہد کُت ھمے بلوچ ءَ را جُست بہ گپت کہ آ پرچا بندیگ کنگ بوتگ۔ گُل خان ھمے اش کَنت کہ اُتمان گوں یاگیاں ھوار بوتگ ءُ پہ یاگیاں سلاہ ءُ راشن ءِ بُرتگ۔ گڑا پمشکہ ایشانی سرا اُرش بیت، بازیں مرد جنگ بیت ءُ ایدگے بندیگ کنگ بنت۔ گڑا اُتمان وھدے کہ جُست گرگ بیت، بلے آ گپ نہ کنت۔ وھدے آئی ءَ را مبارکی ءِ جُست بیت آ گیش لٹ دیگ بیت، ازیت دیگ بیت۔ بلے اُتمان ھچ ھم نہ گُشیت،گیش لٹ دیگ بیت ءُ آزار  کنگ بیت۔ ہمے لٹ ءُ کُٹانی سبب ءَ آئی ءِ گیشتریں شپ بے وابی ءَ گوست اَنت۔

گُل خان گل ات کہ منی کرا بلوچے است۔ آئی ءَ گُشت وھدے من پیسرا در بیا  آں گڑا آئی ءِ ودار  ءَ الم بہ کناں بلے اگاں آ  پیسرا چہ بندیگ جاہ ءَ در اتک گڑا آئی ءِ شوھاز ءَ الم کنت۔ آئی ءَ ھمے گُشت کہ ما ھور بئیں گڑا بندیگ جاہ ءِ کسہاں الم کاریں،گپ کنیں، دیوان کنیں ءُ ھوری ءَ پس ءُ گوکاں چارین ایں۔

گڑا ھما روچ اتک کہ سپاھی ءَ را ھال گون ات کہ گُل خان تو آزاد ئے چہ اے بندیگ جاہ ءَ، آئی ءَ دل ءَ جیڑ اِت کہ آ پیسرا در کپگ ءَ اِنت بلے اُتمان ءِ ودار ءَ اَلم کنت۔ گڑا آئی ءَ درکپگ ءِ  چن ءُ لانچ کُت، بلے سپاھی ءَ گُشت روگ ءَ  پیسر ترا کارے کنگی اِنت۔ ترا پہ کسے ءَ ادیرہ یے جنگی اِنت۔ گڑا  آ ھمے بندیگ جاہ ءِ توکا ادیرہ جنت، گڑا لہتیں سپاھی جونے کار انت ءُ گُل خان ءَ گوشگ بیت کہ تو ھمے جون ءَ ایر بہ دے۔گڑا گُل خان ھمے جونءَ دستانی دلاں کنت، بلے وھدے آئی چم ھمے جون ءَ کپ اَنت گڑا آئی ھوش روت، آئی ءِ جان لرزگے زوریت، آئی چم ارسیگ بنت، آئی ءَ انچو سما بیت پورا دراھیں بندیگ گریوگ ءَ اَنت۔ زانے اے لاش کیگ ات؟ اڑے اے جون اُتمان ئیگ ات۔ آئی چم بس گُل خان ءَ سک اتنت،گشئے گِلگ کنگ ءَ ات۔ درد ایش اِنت اُتمان جَنگ بوت۔

مبارکی ءِ بازار

چہ دور مبارکی ءِ جُست گرگ ءَ مردے اتک کہ تہنا یک مردمے بازار ءَ ایوک ءَ نشت کنت۔ وھدے مبارکی جُست گرگ بوت آئی ءَ کدی ھم تچکیں پَسُو نہ دات۔ مدام زوراور گوں گُرک، کائیگر ءُ ہپتاراں  زاھر کُت۔آئی ءَ اے ھم کدی پدر نہ کت  کہ آئی ءِ تنگویں بچ جَنگ بوتگ ءُ نماسگ بَرگ بوتگ ۔

مبارکی ءَ مدام وتی نماسگ ءِ ودار ات، کہ کدی آ  بئیت ءُ وتی گپاں بکنت، بلے مبارکی ءَ کئے ھال دنت کہ آئی ءِ نماسگ نمیران کنگ بوتگ۔

اے جہان گشئے ابیتکی ءَ مانشات ءُ دُراھیں ندارگ ھاموش بوت انت ۔ھر شئے گُشے مبارکی ءِ درد ءِ سرا گریوگ ءَ ات۔

بلوچ اسٹوڈنٹس ایکشن کمیٹی